Mahremini SaçLarımda GizLediğim Adam

MisL-i MeLek · 08.02.09, 22:29

Bu senin imtihanın diyor bir ses… Ve diğer bir ses sabretmemi emrediyor. !

İçim bu kadar yıkıkken hangi kent kabul eder beni içine. İçimin içsizliği değil miydi beni kaldırmalara düşüren. Ölüme hiçken geçiyordu dakikalarımız. Kentin kendine sığamaz oldum. Bana dar geldi sebepsiz susmaların…

Saçlarımın mahreminde saklıyordum o adamı. . O adam ki yakasında biriktirmişti günahlarını... Ceketinin iç cebinde gizleyebiliyordu maskesini. Seviyordum onu tenha sokaklarımda. Bir başka kentin bir başka adamın kadını olmak acıtmıyordu ruhumu. Bana en çok acı veren onun suskunluğuydu.Onun acıtan küfürleri vardı. Bir konuşsa kim vurdu ya giderdi harfleri… Kelimelerin sol tarafına kurmuştu suretini Ne zaman yazmaya başlasam aklımın hiçliğine çarpıyordu adı…

Suskunluğumu ödünç almıştım geceden… Karanlık büyüyordu yüzümde. Koridorlarıma birikmişti bütün kirli yağmurlar. Sesimde avazı içime karışmış bir adam vardı. Bir bilse arka bahçemde neleri gömdüğümü… Nelere katlanamadığımı…

Bu kentte diri cesetler gördüm. Konuşan, acıkan, kusan ve hiç sevmeyen kalpler gördüm. Oysa cesetlerin tek hakkı değil miydi çürüdüğünü bilerek susmak... Susuyorum şimdiler de ve belki de çürüyorum… Bir bankın eskimiş tahtalarına bırakıyorum ağrılarımı. Şiir papirüslerine asıyorum gözlerimi…
Ah yüreğim hangi şehrin bayat gününü yedin ki bu kadar acı çekiyorsun?

İki durak vardı. İki gün üç nokta girmişti aramıza. Sen çoktan gitmiştin de benden. Ben kendimi asıyordum sokak lambasına. Boşluğa düşüyordum. Bir tek o adam yetiyordu yetimliğime…

Bayat bir şiir tadındaydı ölüm.

Dizlerime hangi gidişin yokluğu bulaşmıştı da seni terk edemiyordum. Ellerime karışmıştı teninin tuzu ama aramızda koca bir yıkıntının faili vardı. Enkazı kaldırılmamış çocuk gülüşümle uğurluyorum seni karşı kıyılara. Demir gemilerim batıyor nemli gözlerimde. Kirpiğimi martısız denizlerde tuza batırıyordum…

Parmak izlerinde seni arıyordum.

Demli bir çayın koyuluğuna uzanıyordu dudaklarım.
Paldır küldür düşüyordun aklımdan.
İçimde bu kadar çokken dışıma az geliyordun…
En olmadık yerde inanıyordun yalanıma…
En olmadık kentte en olmadık sokakta en derinime düşüyordun.
Mahremini saçlarımda gizlediğim o adam sendin.

Seni sevmeler ütopyasında hiçe vuruyorken zaman bekle ve gör seni nasıl sustuğumu…

08.02.09, 22:29	#1 (permalink)
MisL-i MeLek ForumNeti Bağımlısı	Mahremini SaçLarımda GizLediğim Adam Bu senin imtihanın diyor bir ses… Ve diğer bir ses sabretmemi emrediyor. ! İçim bu kadar yıkıkken hangi kent kabul eder beni içine. İçimin içsizliği değil miydi beni kaldırmalara düşüren. Ölüme hiçken geçiyordu dakikalarımız. Kentin kendine sığamaz oldum. Bana dar geldi sebepsiz susmaların… Saçlarımın mahreminde saklıyordum o adamı. . O adam ki yakasında biriktirmişti günahlarını... Ceketinin iç cebinde gizleyebiliyordu maskesini. Seviyordum onu tenha sokaklarımda. Bir başka kentin bir başka adamın kadını olmak acıtmıyordu ruhumu. Bana en çok acı veren onun suskunluğuydu.Onun acıtan küfürleri vardı. Bir konuşsa kim vurdu ya giderdi harfleri… Kelimelerin sol tarafına kurmuştu suretini Ne zaman yazmaya başlasam aklımın hiçliğine çarpıyordu adı… Suskunluğumu ödünç almıştım geceden… Karanlık büyüyordu yüzümde. Koridorlarıma birikmişti bütün kirli yağmurlar. Sesimde avazı içime karışmış bir adam vardı. Bir bilse arka bahçemde neleri gömdüğümü… Nelere katlanamadığımı… Bu kentte diri cesetler gördüm. Konuşan, acıkan, kusan ve hiç sevmeyen kalpler gördüm. Oysa cesetlerin tek hakkı değil miydi çürüdüğünü bilerek susmak... Susuyorum şimdiler de ve belki de çürüyorum… Bir bankın eskimiş tahtalarına bırakıyorum ağrılarımı. Şiir papirüslerine asıyorum gözlerimi… Ah yüreğim hangi şehrin bayat gününü yedin ki bu kadar acı çekiyorsun? İki durak vardı. İki gün üç nokta girmişti aramıza. Sen çoktan gitmiştin de benden. Ben kendimi asıyordum sokak lambasına. Boşluğa düşüyordum. Bir tek o adam yetiyordu yetimliğime… Bayat bir şiir tadındaydı ölüm. Dizlerime hangi gidişin yokluğu bulaşmıştı da seni terk edemiyordum. Ellerime karışmıştı teninin tuzu ama aramızda koca bir yıkıntının faili vardı. Enkazı kaldırılmamış çocuk gülüşümle uğurluyorum seni karşı kıyılara. Demir gemilerim batıyor nemli gözlerimde. Kirpiğimi martısız denizlerde tuza batırıyordum… Parmak izlerinde seni arıyordum. Demli bir çayın koyuluğuna uzanıyordu dudaklarım. Paldır küldür düşüyordun aklımdan. İçimde bu kadar çokken dışıma az geliyordun… En olmadık yerde inanıyordun yalanıma… En olmadık kentte en olmadık sokakta en derinime düşüyordun. Mahremini saçlarımda gizlediğim o adam sendin. Seni sevmeler ütopyasında hiçe vuruyorken zaman bekle ve gör seni nasıl sustuğumu…

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Yanıtlar	Son Mesaj
Aşkı arayan adam..	MisL-i MeLek	Aşk ve Sevgi	0	08.02.09 20:59
Bir Kadın , Bir Adam, Bir Aşk..	MisL-i MeLek	Aşk ve Sevgi	0	07.02.09 21:41
Düşümde Bir 'Adam' Var ..	MisL-i MeLek	Aşk ve Sevgi	0	07.02.09 19:45
The Godfather [ Tam Çözüm ]	Mysterious	Hile ve Yamalar	0	06.02.09 14:45
>> Kaf Dağının Arkası <<	MisL-i MeLek	Kişisel Gelişim	0	17.01.09 22:58

Linkler	Lisans	Yasal Uyarı
Gizlilik Bildirimi	Powered by vBulletin® Copyright ©2000 - 2010, Jelsoft Enterprises Ltd. SEO by vBSEO	Sitemiz Bir Forum sitesidir.Bu nedenle yazı, resim ve diğer materyaller sitemize kayıtlı üyelerimiz tarafından kontrol edilmeksizin eklenebilmektedir. Bu nedenden doğabilecek yasal sorumluluklar yazan kullanıcılara aittir. Sitemiz hak sahiplerinin şikayetleri doğrultusunda yazı ve materyalleri 48 Saat içerisinde sitemizden kaldırmaktadır.Bildirimlerinizi Buradaki Formu Doldurarak bize iletebilirsiniz.

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı E-posta ile Yolla